Ενοχλητικές οι Νύχτες

Ενοχλητικές οι Νύχτες...*❤ ♪♫•

ΑΓΑΝΤΑ..

Γιαλίζει η νύχτα
και τα βήματα βαραίνουνε
με δυό αμάν κι'εφτά σκαλιά στην ανηφόρα..
οι ήχοι απ'τις ανάσες μας βαραίνουνε
και μιά φωνή απο μακριά να λέει -προχώρα-.......................

Πάμε κι'ερχόμαστε
κι'οι στάσεις θεοσκότεινες..
αγάντα,,φτάνουμε στο επόμενο καρτέρι
λίγες είν'οι προσπάθειες μα φιλότιμες
λίγο ψωμί,κι'ένα νερό κάποιος θα φέρει..

Λίγο ακόμα..
στ'απανέμι θα κουρνιάσουμε..
έχει ο Θεός ένα στρωσίδι να μας δώσει
τόση σιωπή..ας πούμε αμήν,ας κουβεντιάσουμε..
άναστρη η νύχτα,και αργεί να ξημερώσει..
Ελένη Μέη Ασημακοπούλου
(by eleni)

ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΟΠΟΥ ΝΑ΄ΝΑΙ

Ξημερώνει όπου νά'ναι..

Πως να κρύψω τα σημάδια της φυγής σου
που πονάνε..
Πως να διώξω απ'το σκοτάδι τις φιγούρες 
που γελάνε..
Με πεθαίνουνε οι νύχτες,με πονούν με τυρανάνε
Σώπασε..μου λέει η ψυχή μου
ξημερώνει όπου νά'ναι..

Πως μπορώ να αγνοήσω μιά σκιά
που κοροϊδεύει
Πως να γείρω στο κρεβάτι
που το σώμα σου γυρεύει..
Φυλακή η μοναξιά μου
και οι λυγμοί με καρτεράνε
Σώπασε..μου λέει η ψυχή μου
ξημερώνει όπου νά'ναι..

Είναι ο θόρυβος που ακούω
σαν ξερά κλαδιά που σπάνε..
οι αντοχές μου που λυγάνε
Σώπασε..μου λέει η ψυχή μου
ξημερώνει όπου νά'ναι..
Ελένη Μέη Ασημακοπούλου
(by eleni)

Μήνυμα μέσα απο την Ομηρική Οδύσσεια...

Αλλά μπορεί να το σκέπτεστε για πολύ περισσότερο.  Άραγε μας τα διδάξαν στο σχολείο;;; μάλλον όχι γιατί πρόσεχα την ώρα των αρχαίων. 
Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στην βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα…
ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους «μνηστήρες».

Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν. Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ. Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα. Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ. Η λέξη μιλά απο μόνη της. Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.
Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.

Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!
Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη! Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.

Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό. ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ! Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα.
Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος. Γι” αυτό, μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ. Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, το ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων! ..»
treloi.gr

Ο Ερωτας και η Τρέλλα..

H Τρέλλα και ο Ερωτας μεγάλωσαν μαζύ..
από μωρά..σε μια γειτονια..
Ηταν σκανταλιάρικα παιδιά..κρύβονταν στα πιο απίθανα μέρη,και έστηναν μικρές παγίδες στους ανθρώπους,γελωντας και περιπαίζοντας όποιον έπεφτε μέσα..
Ο έρωτας πιο δειλός,έβαζε πάντα την τρέλλα μπροστά,ενώ εκείνος προετοίμαζε το έδαφος
κρυβόταν και άφηνε την τρέλλα να εφαρμόζει τα στημένα παιχνίδια τους στους ανθρώπους..
Οι άνθρωποι αφελείς και καλοπροαίρετοι,ούτε που φαντάζονταν πωσ δύο αθώα και άδολα
παιδιά θα μπορούσαν να κρύβουν τόση εφευρετικότητα..
Οι παγίδες τους έκρυβαν κλάμα,απόγνωση,απελπισία,μερικές φορές χαρά,άλλες σπαραγμό..
Κι εκείνα τα παιδιά γέλαγαν,όλο γέλαγαν που κατόρθωναν να φέρνουν τους ανθρώπους τόσο συστηματικά μέχρι τις παγίδες τους..
Η Τρέλλα και ο Ερωτας δεν συμφωνούσαν πάντα..
Μεταξύ τους τσακωνόντουσαν συχνά για το ποιος είχε παραπλανήσει ποιο πολύ κόσμο..
Και τότε οι καβγάδες τους γίνονταν έντονοι,και μερικές φορές πιανόντουσαν στα χέρια
μέχρι να κυλιστούν στο χώμα,μέχρι να ματώσουν από τις γρατζουνιές..
Μέσα τους όμως έκαιγε μια σπίθα..μια σπίθα που μεγάλωνε μαζύ τους..
εκείνη της αγάπης...
Μεγαλώνοντας αγαπήθηκαν πολύ..
Ο δειλός Ερωτας και η παρορμητική Τρέλλα,συνέχισαν να στήνουν τις παγίδες τους,συνέχισαν να σκανδαλίζουν τον αθώο κόσμο και να γελούν,συνέχισαν να έχουν αιματηρούς καβγάδες,μα μεγάλωναν και αγαπιόντουσαν όλο και πιο πολύ..
Τώρα σκοπός της ζωής τους ήταν να κάνουν τους ανθρώπους να πέφτους στις παγίδες τους όλο και περισσότερο..και όσο το κατάφερναν γελούσαν όλο και πιο πολύ..
Και έτσι μεγάλωνε η αγάπη τους,μεγάλωνε η σπιθα τους..
Ο κόσμος πια τους έμαθε,και ήξεραν όλοι τα παιχνίδια που έστηναν ο Ερωτας και η Τρέλλα..
Οι παγίδες τους ήταν πλέον καθημερινότητα για τους ανθρώπους..
Κλάμα γέλιο,απελπισία,χαρά πικρα,ήταν μερικα από τις συνέπειες των παιχνιδιών
του πιο παράξενου ζευγαριού του κόσμου..
Λένε,πως κάποια μέρα επάνω σε έναν τσακωμό τους,ο Ερωτας και η Τρέλλα κυλίστηκαν στο χώμα αγκαλιασμένοι,μέχρι που έπεσαν επάνω σε έναν γεμάτο αγκάθια θάμνο..
Η Τρέλλα γέμισε πληγές,τα αγκάθια χαράκωσαν το όμορφο προσωπό της..
Ο Ερωτας υπήρξε πιο τραγικό θύμα..τα αγκάθια μπήκανε στα μάτια του και τον τύφλωσαν..
Η Τρέλλα από τότε έγινε πιο κακιά,και ο Ερωτας ακόμα πιο δειλός μη μπορώντας να δει..
Η αγάπη τους όμως ήταν δυνατή..δεν ήθελαν να σκεφτούν πως δε θα μπορούσαν να παραπλανουν πλέον τους ανθρώπους..
Πάντα με τις παγίδες τους έτοιμες,και τα σχέδιά τους ασταμάτητα,συνέχισαν πιο εντατικά να δουλεύουν..
Το σημαδεμένο πρόσωπο της Τρέλλας και ο ανεπανόρθωτος τραυματισμός του Ερωτα δεν εμπόδισαν ποτέ την αγάπη τους..
Από τότε ο Ερωτας είναι τυφλός,και η Τρέλλα τον οδηγεί..
Πάντα μαζί,πάντα με σκοπό να διασκεδάζουν και να γελούν χαιρέκακα,στήνοντας παγίδες στους ανθρώπους..
Ελένη Μέη Ασημακοπούλου
(by eleni)

ΥΓ
Εδωσα μια δική μου εκδοχή  σε όσα έχουν γραφτεί κατά καιρους
για το πιο αλλοκοτο ζευγαρι του κόσμου..
Επλασα το δικό μου παραμύθι,που το μόνο κοινό που έχει με άλλα
διηγήματα,είναι ίσως η κατάληξη..
ο Ερωτας είναι τυφλός,και η Τρέλλα τον οδηγεί..
(by eleni)

Τα λόγια που μου έλεγε η Μαμά..

Ηρθες μικρή μου
ζητάς την συμβουλή μου...
τώρα που μέσα σου
ο έρωτας ξυπνά..
Θα σου απαντήσω
για λίγο θα γυρίσω
στα λόγια που μου έλεγε
η μαμά..

Οταν για αγάπη
τα δυό μάτια σου θα κλαίνε
τότε θα ξέρεις
ποιόν θα αγαπάς
θα είναι εκείνος
που τα χέρια σου θα καίνε
στο σώμα του όταν
θα τ'ακουμπάς..

Ελα καρδιά μου
κάθισε εδώ κοντά μου
κάποτε παύουμε
να είμαστε παιδιά
μία γελάει η αγάπη
μια πονάει..
είναι τα λόγια
που μου έλεγε η μαμά..

Οταν οι νύχτες
στο κρεβάτι σου θα καίνε
στον ύπνο σου
όταν παραμιλάς..
τα νυχτοπούλια
τ'όνομά του όταν σου λένε
τοτε θα ξέρεις
ποιόν θα αγαπάς..

Ελα γλυκιά μου
μείνε στην αγκαλιά μου
και να θυμάσαι
τα λόγια αυτά καλά!
Σαν φυλαχτό σου
να τα έχεις στο μυαλό σου
είναι τα λόγια
που μου έλεγε η μαμά...
Ελένη Μέη Ασημακοπούλου
(by eleni)
 

Η φωνούλα της ❤ μου...............

Την φωνούλα της καρδιάς μου την ρωτάω..
-τον Θεό Ερωτα πειράζει που αγαπάω;
εκείνη γελά,και μου απαντά...
-δε πας καλά..ούτε Θεός ούτε Ερωτας εσένα σου μιλά....
Και η φωνούλα της καρδιάς μου επιμένει..
-στα όνειρά σου τα τρελλά τρέχεις καϋμένη

-μα υπάρχει ναι!! και θα στο αποδείξω!!
όταν στα χέρια με κρατά,θα σου τον δείξω ..

Η φωνούλα της καρδιάς μου κοροϊδεύει..
-η φαντασία σου κυρά μου ταξιδεύει....................
ο Ερωτας είν'ένας μύθος δεν είναι πράματα αυτά!!!!
-μα όχι σου λέω,,έχει σάρκα και οστα!!

-Μα..κάνεις λάθος θα πονέσεις κοπελλιά μου......
Κι εγώ γελάω και απαντάω στην καρδιά μου
-Τον Θεό Ερωτα,,,,εχθές,,, τον είχα αγκαλιά μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ελένη Μέη Ασημακοπούλου
(by eleni)